ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).
น. ปลาตะพาก. (ประพาสไทรโยค). (ดู ตะพาก).
น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).
ว. ทางทิศตะวันตก เช่น อัสดงคตประเทศ. (ส. อสฺตมฺ + คต).
[ทับ] น. ความโง่, ความเซ่อ; ความโอ้อวด, ความจองหอง, ความเย่อหยิ่ง, เช่น แลมาให้แก่บาคค่อมขวลทรรป. (ม. คำหลวง ชูชก), ทัป ก็ว่า. (ส. ทรฺป; ป. ทปฺป).
น. ชื่อไม้ต้นมีใบคัน. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ไก่พันทาง มีหงอนเป็นจัก ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อต้นไม้ใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).
น. ชื่อต้นไม้ใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นไม้ชนิดหนึ่งคล้ายต้นปรือ. (พจน. ๒๔๙๓).
[ตฺริว] น. เต่า, กริว หรือ จริว ก็ว่า. (พจน. ๒๔๙๓).