ค้นเจอ 400 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ท.ท.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตางัว

น. ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

บังโกรยตัวผู้,บังโกรยตัวเมีย

[-โกฺรย-] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ปากราก

[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เพชรกลับ

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เพชรหลีก

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ลำโอง

น. สัตว์ชนิดหนึ่งในจำพวกกวาง. (พจน. ๒๔๙๓).

สลุมพร

[สะหฺลุมพอน] น. ปลาเนื้ออ่อน. (พจน. ๒๔๙๓).

ชามพูนท

[ชามพูนด] น. ทองคำเนื้อบริสุทธิ์ (ในคัมภีร์ไตรภูมิกล่าวว่า เกิดใต้ต้นหว้า), ชมพูนท ชมพูนุทหรือ ชัมพูนท ก็ว่า. (ส. ชามฺพูนท ว่า เกิดในแม่น้ำชมพูนที.).

กรูด

[กฺรูด] (โบ) น. มะกรูด เช่น งั่วนาวทรนาวเนกกรูดฉุรเฉกจรุงธาร. (ม. คำหลวง จุลพน); (ถิ่น-ปักษ์ใต้) มะกรูด.

ข้าวกระยาทิพย์

น. ชื่อขนมอย่างหนึ่ง ปรุงด้วยเครื่องกวนมี น้ำผึ้ง น้ำอ้อย น้ำนม ถั่ว งา เป็นต้น นิยมใช้หญิงพรหมจารีเป็นผู้กวน มักทำในพิธีสารท, ข้าวทิพย์ ก็เรียก.

ฉับฉ่ำ

(กลอน) ว. ไพเราะ, เสนาะหู, เช่น ละครก็ฟ้อนร้อง สุรศัพทกลับขาน ฉับฉ่ำที่ตำนาน อนิรุทธกินรี. (บุณโณวาท).

กันตัง

น. ชื่อไม้ต้นมีใบคัน. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ