ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. น่าฟัง, เสนาะ, ไพเราะ, เช่น เสียงเพราะ พูดเพราะ.
สัน. ด้วย, เหตุ, เพื่อ.
สัน. คำสำหรับนำหน้าความที่บอกผลหรือข้อสรุป.
สัน. คำสำหรับนำหน้าความที่อธิบายเหตุหรือสาเหตุ.
[เพฺริด] ก. กระเจิดกระเจิง, เตลิดไป, เช่น วัวเพริด ใจเพริด.
[เพฺริด] ว. งาม, ดียิ่ง.
ว. งามระยับ.
ว. งามเฉิดฉาย, พริ้งเพริศ ก็ว่า.
[เพฺรียก] ว. อาการที่ร้องมาก ๆ อย่างนกร้อง.
ก. ร้องเซ็งแซ่ (ใช้แก่นกเป็นต้น).
[เพฺรียง] น. ส่วนร่างกายที่นูนอยู่หลังหู, มักใช้ว่า เพรียงหู; เรียกผิวหนังที่ขรุขระอย่างหน้าออกฝีว่ามีลักษณะเป็นเพรียง. ว. พร้อม, มักใช้คู่กันว่า พร้อมเพรียง.
[เพฺรียง] น. ชื่อสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังประเภทสัตว์ขาปล้อง มีหลายชนิดในอันดับ Thoracica เปลือกหุ้มตัวมี ๖ แผ่น เรียงซ้อนกัน รูปร่างของเปลือกมีหลายแบบ เช่น รูปกรวยควํ่า มีปากเปิดด้านบน เปลือกบริเวณปากบางและคม เกาะอยู่ตามหินและวัสดุอื่น ๆ ที่นํ้าท่วมถึง เช่น ชนิด Balanus amphitrite ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางที่ฐานประมาณ ๑ เซนติเมตร.