ผลการค้นหา

หน้า* *หน้า *หน้า*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,016 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหลอ

[เหฺลอ] ว. ทำหน้าเซ่อ ๆ ทำนองว่าไม่รู้เรื่อง เช่น ทำหน้าเหลอ.
 พจนานุกรมไทย

อกกรม

ว. มีความระทมใจ มักใช้เข้าคู่กับคำ หน้าชื่น เป็น หน้าชื่นอกกรม, หน้าชื่นอกตรม ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

กลิ้ม

[กฺลิ้ม] ก. เล็มหน้าผ้า, เย็บหน้าผ้าให้เป็นตะเข็บเพื่อมิให้ชายผ้าหลุดออก.
 พจนานุกรมไทย

โน

ก. นูนขึ้นเพราะถูกกระทบกระแทกเป็นต้น (มักใช้แก่หัวหรือหน้า) เช่น หัวโน หน้าโน.
 พจนานุกรมไทย

มู่ทู่

ว. ป้าน, ไม่แหลม, สั้น อ้วน ใหญ่ (ใช้แก่หน้า) เช่น หมาบูลด๊อกหน้ามู่ทู่.
 พจนานุกรมไทย

ละล้าละลัง

ว. ห่วงหน้าห่วงหลัง, พะวงหน้าพะวงหลัง, พะวักพะวน, เช่น เกิดไฟไหม้ละล้าละลังคว้าอะไรไม่ถูก.
 พจนานุกรมไทย

กะตังมูตร

[-มูด] น. ปัสสาวะที่ขึ้นเกล็ดที่ผิวหน้า.
 พจนานุกรมไทย

เก็บหน้าผ้า

ก. ทอกันหน้าผ้าไม่ให้เส้นด้ายหลุดออกมา.
 พจนานุกรมไทย

คนจร

น. คนแปลกหน้า, คนที่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.
 พจนานุกรมไทย

คอตั้งบ่า

ว. อาการที่แหงนหน้าขึ้นสูง ๆ.
 พจนานุกรมไทย

จตุรพักตร์

ว. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.
 พจนานุกรมไทย

จำ

ก. กำหนดไว้ในใจ, ระลึกได้, เช่น จำหน้าได้.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด