ค้นเจอ 8,242 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ว.ด.ต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วธ,วธ-

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

เสาว,เสาว-

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

อุกลาบาต

[อุกกะลาบาด] น. อุกกาบาต. (ส. อุลฺกาปาต; ป. อุกฺกาปาต).

กุ

(โบ) ก. กรุ เช่น กุกดดดาน คือ กรุกระดาน. (จารึกสยาม).

แจตร

[แจด, แจดตฺระ] น. เดือน ๕ ตามจันทรคติ. (ส. ไจตฺร).

ดล,ดล,ดล-

[ดน, ดนละ-] น. พื้น, ชั้น, เช่น พสุธาดล. (ป., ส. ตล).

แพทย,แพทย-,แพทย์

[แพดทะยะ-, แพด] น. หมอรักษาโรค. (ส. ไวทฺย).

กะเผ่น

(กลอน) ว. เผ่น, ลอย, เช่น ชมบรรพตเสลาสูงกะเผ่น. (พงศ. เหนือ).

ฉลาดเฉลียว

ว. มีปัญญาและไหวพริบดี, เฉลียวฉลาด ก็ว่า. (ข. ฉฺลาตเฉฺลียว, ฉฺลาสเฉฺลียว).

เจริด

[จะเหฺริด] (แบบ) ว. งาม, เชิด, สูง, เช่น ป่านั้นเจริดจรุงใจก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

นวปฎล

[นะวะปะดน] ว. นพปฎล, มีเพดาน ๙ ชั้น หมายความถึง เศวตฉัตร. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ