ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. พระศิวะหรือพระรุทระ.
[ทันตะ-] (ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากฟัน ได้แก่ พยัญชนะวรรค ต คือ ต ถ ท ธ น และอักษร ล ส รวมทั้ง ฦ ฦๅ ในภาษาสันสกฤต. (ป.; ส. ทนฺตวฺย).
[-ระมิด] ก. นิรมิต, สร้างหรือบันดาลด้วยอำนาจ ฤทธิ์ หรืออภินิหารให้บังเกิดเป็นขึ้นมีขึ้นโดยฉับพลัน. (ส. นิรฺมิต; ป. นิมฺมิต).
น. พนักงาน, ตำแหน่ง. (พจน). (เทียบ กระทรวง).
น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
(ถิ่น) น. ต้นหนอนตายหยาก. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อดาวเรืองพันธุ์หนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อไม้ยืนต้น. (พจน. ๒๔๙๓).