ค้นเจอ 14,694 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปฎก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถูป,ถูป-

[ถูปะ-] (แบบ) น. เจดีย์ซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชา มีกระดูกของบุคคลที่นับถือเป็นต้น. (ป.).

ปโย,ปโย-

น. นํ้านม, นํ้า. (ป., ส. ปย), ที่เป็น ปโย เพราะเข้าสมาสกับศัพท์ที่มีพยัญชนะตัวหน้าเป็นอักษรตํ่าหรือตัว ห ดังตัวอย่างต่อไปนี้

ปรม,ปรม-

[ปะระมะ-, ปอระมะ-] ว. อย่างยิ่ง (ใช้นำหน้าคำอื่นโดยมาก). (ป.).

ประตาป

น. ประดาป.

ปริกัลป,ปริกัลป-

[ปะริกันละปะ-] น. ความตรึก, ความดำริ, ความกำหนดในใจ. (ส. ปริกลฺป; ป. ปริกปฺป).

ปาป,ปาป-

[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).

หงสโปดก

[หงสะโปดก] (วรรณ) น. ลูกหงส์, เขียนเป็น หงษโปฎก ก็มี เช่น ดุจหงษโปฎก กระเหว่าเหล่านก พลัดแม่สูญหาย. (ม. คำหลวง มัทรี).

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).

กาญจน,กาญจน-,กาญจนา

[กานจะนะ-] (แบบ) น. ทอง. (ส.; ป. กญฺจน).

จุมพิต

[-พิด] ก. จูบ. (ป.; ส. จุมฺพิต ว่า จูบด้วยปาก).

ฉินท,ฉินท-,ฉินท์

[ฉินทะ-] (แบบ) ก. ตัด, ขาด, ทำลาย. (ป., ส.).

ตรึก

[ตฺรึก] ก. นึก, คิด. (ส. ตรฺก; ป. ตกฺก).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ