ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เส-นาสะ-] น. ที่นอนและที่นั่ง, ที่อยู่. (ใช้เฉพาะพระภิกษุ สามเณร). (ป. เสน + อาสน).
[เสวะ-] ก. คบ เช่น ควรเสวนากับบัณฑิต ไม่ควรเสวนากับคนพาล, (ปาก) พูดจากัน เช่น หมู่นี้พวกเราไม่ค่อยได้พบปะเสวนากันเลย. น. การสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน เช่น กลุ่มวรรณกรรมจัดเสวนาเรื่องสุนทรภู่. (ป.).
น. การฟัง, การได้ฟัง. (ป. สวน, สวนาการ).
น. เสียงพูดที่เปล่งออกมาโดยใช้อวัยวะส่วนต่าง ๆ ในปากและคอ เช่น เสียง ป โดยทั่วไปจะออกเสียงพยัญชนะร่วมกับเสียงสระ, พยัญชนะ ก็เรียก.
[-ทะนะ] น. การทำความสะอาด, การชำระล้าง. (ป.; ส. โศธน).
[หะนะนะ] น. การฆ่า, การตี, การกำจัด. (ป., ส.).
น. ความเสื่อม, ความทรุดโทรม. (ป.).
[หายะนะ] น. ปี. (ป., ส.).
[หิตะพด, หิตะวะจะนะ] น. คำที่เป็นประโยชน์เกื้อกูล.
[เหฺนอะ-] ว. มีลักษณะเหนียวติดมือ เช่น ข้าวติดมือเหนียวเหนอะหนะ, โดยปริยายหมายถึงอาการที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เหงื่อไหลจนรู้สึกว่าตัวเหนียวเหนอะหนะไปหมด.
น. ความเย่อหยิ่ง, ความจองหอง. (ป.).
[-วาสะนะ] น. ความอดกลั้น, ความอดทน. (ป.).