ค้นเจอ 5,435 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สภ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สกรรถ

[สะกัด] น. เรียกคำที่เพิ่มเข้าข้างหลังคำเดิม เมื่อเพิ่มแล้ว มีความหมายคงเดิม หรือหมายถึงพวกหรือหมู่ ว่า คำสกรรถ เช่น อากร (ในคำเช่น นรากร ประชากร) อาการ (ในคำเช่น คมนาการ ทัศนาการ) ชาติ (ในคำเช่น มนุษยชาติ ติณชาติ) ประเทศ (ในคำเช่น อุรประเทศ หทัยประเทศ).

สธนะ

[สะทะนะ] ว. มีเงิน, รํ่ารวย. (ป., ส.).

สนิกะ

[สะนิกะ] (แบบ) ว. ค่อย ๆ, เบา ๆ. (ป.).

สริตะ

[สะริตะ] น. แม่นํ้า, ลำธาร. (ส.; ป. สริตา).

สโรชะ

น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).

หงสโปดก

[หงสะโปดก] (วรรณ) น. ลูกหงส์, เขียนเป็น หงษโปฎก ก็มี เช่น ดุจหงษโปฎก กระเหว่าเหล่านก พลัดแม่สูญหาย. (ม. คำหลวง มัทรี).

หมากสมัด

[หฺมากสะหฺมัด] น. ผลหมาก พลูจีบ และยาเส้น จัดเป็นชุดสำหรับขาย. (ข. สฺลาถฺมาต่).

โทสจริต

[โทสะจะหฺริด] น. ความประพฤติที่มีพื้นนิสัยหนักไปในทางใจร้อน หงุดหงิด โกรธง่าย, เป็นจริต ๑ ในจริต ๖ (ป.). [[จริต]]

กามายุส

[[ครุฑ]], ผู้ที่อยู่อย่างสบาย

คำนาม

ไกวัล

[ไกวัน] น. ชั้นสวรรค์ เช่น พิราลัยก็ไคลยังนภมน- ทิรทิพยไกวัล. (สมุทรโฆษ).

สกฏ,สกฏ-,สกฏะ

[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).

สรีร,สรีร-,สรีระ

[สะรีระ-] น. ร่างกาย. (ป.; ส. ศรีร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ