ค้นเจอ 750 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ม.พ.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถั่น

ก. ไหล; กระชั้น เช่น ถั่นคํ่าขีณแล้ว. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

ง้วน

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ยางมีพิษ ใบเหมือนใบเงิน ดอกแดง ต้นเหมือนต้นสลอด. (พจน. ๒๔๙๓); ยาพิษ.

เลียงผา

น. ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง ใบคล้ายใบดีปลี ต้นและใบสีเขียว ใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).

คันโดง

น. กระโดง, ใช้หมายถึง เสากระโดง เช่น กุมกรวรนุชพงาภาองค์ยุพา มาขึ้นคันโดงคอยดู. (สุธน).

สัตวา

[สัดตะวา] น. ชื่อนกชนิดหนึ่งในจำพวกนกแก้ว ตัวโต สีเขียวเกือบเป็นสีคราม. (พจน. ๒๔๙๓).

กงวาน

น. กงที่มีรูสำหรับนํ้าเดินที่ท้องเรือ. (ม. ร่ายยาว กุมาร).

กระช่าง

(โบ) ว. กระจ่าง เช่น เวหาเห็นกระช่าง. (ม. คำหลวง กุมาร), กระซ่าง ก็ว่า.

โกษีย์

(โบ) น. โกสีย์ เช่น สมเด็จท้าวโกษีย์. (ม. คำหลวง หิมพานต์).

ขวัญเกี่ยง

ว. ขวัญร้าย เช่น ขวัญเกี่ยงได้เป็นดี. (ม. คำหลวง สักบรรพ).

ควน

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. เนิน, เขาดิน. (ม. gual, guar).

ชันชี

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. สัญญา, นัดหมาย, ตกลงกัน. (ม. janji).

ด่อม

ว. ดุ่ม เช่น สู่ซุ้มไพรเดียวด่อม. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ