ค้นเจอ 6,283 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ม.ป.ณ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รักดป

[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).

โอษฐชะ

(ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากริมฝีปาก ได้แก่พยัญชนะวรรค ป คือ ป ผ พ ภ ม และอักษร ว กับสระอุ อู. (ป. โอฏฺช; ส. โอษฺฐฺย).

ประหัตประหาร

ประหัดประหาร, ประหัตถ์ประหาร

ประจุบัน

น. ปัจจุบัน. (ป. ปจฺจุปฺปนฺน; ส. ปฺรตฺยุตฺปนฺน).

กระเทียมหอม

น. ต้นหอม เช่น กระเทียมหอมรำแย้ ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

กุกะ

ว. ขรุขระ เช่น ทั้งนํ้าใจก็ดื้อดันดุกุกะไม่คิดกลัว. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

ถ้อง

(กลอน) น. ทาง เช่น พฤกษาในเถื่อนถ้อง. (ม. คำหลวง มหาพน).

ถั่น

ก. ไหล; กระชั้น เช่น ถั่นคํ่าขีณแล้ว. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

ปรินิพพาน

[ปะรินิบพาน] น. การดับรอบ, การดับสนิท, การดับโดยไม่เหลือ; เรียกอาการตายของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์. (ป.; ส. ปรินิรฺวาณ).

กอปร

กอป, กอปร์

อ่านว่า "กอบ"

นพปฎล

นพปดล

แปลว่า เก้าชั้น

ประกาศิต

ประกาษิต


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ