ค้นเจอ 1,045 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พูด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ว่าส่ง ๆ,ว่าส่งเดช

ก. พูดพล่อย ๆ ไม่มีเหตุผล.

สากัจฉา

น. การพูดจา, การปรึกษา. (ป.).

เสียงอ่อน

น. คำพูดที่เพลาความแข็งลง.

โอษฐภัย

น. ภัยที่เกิดจากคำพูด.

วจีทุจริต

[วะจีทุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชั่วทางวาจา มี ๔ อย่าง ได้แก่ การพูดเท็จ ๑ การพูดคำหยาบ ๑ การพูดส่อเสียด ๑ การพูดเพ้อเจ้อ ๑.

ไม่พูดพร่ำทำเพลง

(สำ) ว. ไม่รอให้ชักช้า, ทันทีทันใด.

ละครพูดสลับลำ

น. ละครสังคีต.

เพ้อเจ้อ

ว. พล่าม, อาการที่พูดมากในเรื่องที่เหลวไหลไร้สาระ, อาการที่พูดพล่ามจนเสียประโยชน์, อาการที่พูดไม่รู้จักจบ.

เราะราย

ว. ชอบพูดจาชวนหาเรื่องไม่เลือกหน้า, มักพูดชวนทะเลาะทั่วไป เช่น พูดจาเราะราย ปากเปราะเราะราย ปากคอเราะราย.

เลศนัย

[เลดไน] น. การพูดหรือแสดงอาการเป็นชั้นเชิงให้รู้ในที เช่น พูดเป็นเลศนัย ขยิบตาให้รู้เป็นเลศนัยว่าให้หยุดพูด.

สงวนปากสงวนคำ

ก. พูดด้วยความระมัดระวัง, ระมัดระวังคำพูด, เช่น จะพูดจาอะไร รู้จักสงวนปากสงวนคำไว้บ้าง ผู้อื่นจะรู้ความคิด.

โอ่อวด

ก. อวด, พูดยกตัว, พูดอวดความรู้ความสามารถหรือความมั่งมีเป็นต้น. ว. ขี้อวด, ชอบพูดยกตัว, ชอบพูดอวดความรู้ความสามารถหรือความมั่งมีเป็นต้น.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ