ตัวกรองผลการค้นหา
ประบาต
หมายถึงน. เหว. ก. ตกลงไป, ตกไป. (ส. ปฺรปตน; ปปตน).
อมตบท
หมายถึงน. ทางพระนิพพาน. (ป. อมตปท; ส. อมฺฤตปท).
โอษฐชะ
หมายถึง(ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากริมฝีปาก ได้แก่พยัญชนะวรรค ป คือ ป ผ พ ภ ม และอักษร ว กับสระอุ อู. (ป. โอฏฺช; ส. โอษฺฐฺย).
กระซุง
หมายถึงน. พนักงาน, ตำแหน่ง. (พจน). (เทียบ กระทรวง).
กระพอกวัว
หมายถึงน. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
กะพ้อ
กะลิงปลิง
กาเปี้ยด
หมายถึง(ถิ่น) น. ต้นหนอนตายหยาก. (พจน. ๒๔๙๓).
กำมะหยี่
หมายถึงน. ชื่อดาวเรืองพันธุ์หนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
งั่ง
จำปาทองเทศ
หมายถึงน. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
จำแพรก
หมายถึงน. ชื่อไม้ยืนต้น. (พจน. ๒๔๙๓).