ค้นเจอ 675 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ตมะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มนัส,มนัส-

[มะนัด, มะนัดสะ-] น. ใจ (เมื่อเข้าสมาสกับศัพท์หลังมักเป็น มโน, ดู มโน). (ส.).

ทศม,ทศม-

[ทะสะมะ-, ทดสะมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๑๐ เช่น ทศมสุรทิน = วันที่ ๑๐. (ส.).

เนรมิต

[-ระมิด] ก. นิรมิต, สร้างหรือบันดาลด้วยอำนาจ ฤทธิ์ หรืออภินิหารให้บังเกิดเป็นขึ้นมีขึ้นโดยฉับพลัน. (ส. นิรฺมิต; ป. นิมฺมิต).

กุสุม,กุสุม-

[กุสุมะ-, กุสุมมะ-] (แบบ) น. ดอกไม้. (ป.).

ชนม,ชนม-,ชนม์

[ชนมะ-, ชน] น. การเกิด. (ส. ชนฺมนฺ).

นามกร

[นามมะกอน] (แบบ) น. ชื่อ, นาม.

บุหงามลาซอ

[-มะลา-] น. ดอกมะลิลา. (ช.).

ปลงกรรมฐาน

[ปฺลงกำมะถาน] ก. พิจารณากรรมฐาน.

พรหมโคละ

[พฺรมมะโคละ] น. จักรวาล. (ส.).

มต,มต-,มตะ

[มะตะ-] ก. ตายแล้ว. (ป.; ส. มฺฤต).

มทนียะ

[มะทะ-] ว. เป็นที่ตั้งแห่งความเมา, ที่ควรเมา. (ป.).

มยูร

[มะยูน] น. นกยูง. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ