ค้นเจอ 490 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คณ.มน."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัตถาภรณ์,วัตถาลังการ

น. เครื่องประดับคือผ้า. (ป. วตฺถ + อาภรณ, วตฺถ + อลงฺการ).

สวน,สวน-,สวน-,สวนะ,สวนะ

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).

สาวนะ

[สาวะนะ] น. เดือน ๙. (ป.; ส. ศฺราวณ).

อนุสรณ์

น. เครื่องระลึก, ที่ระลึก. ก. ระลึก, คำนึงถึง. (ป. อนุสฺสรณ).

คะมำ

ก. ล้มควํ่า, อาการที่หัวพุ่งไปเพราะสะดุด.

นางร้องไห้

น. หญิงที่ทำหน้าที่หรือรับจ้างร้องไห้ครํ่าครวญถึงคุณความดีของผู้ตาย.

ก้นแมลงสาบ

ว. แหลมมนอย่างก้นแมลงสาบ, เรียกเครื่องมือเหล็กที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า เหล็กก้นแมลงสาบ.

ชลจัณฑ์

น. นํ้าจัณฑ์ เช่น ชื่อชลจัณฑ์ ดุมุเมามน. (จิตรปทาฉันท์).

นภมณฑล

[นบพะมนทน] น. ท้องฟ้า. (ส. นโภมณฺฑล).

สามล

[-มน] ว. สีคลํ้า, สีดำ. (ป.; ส. ศฺยามล).

ควิวควัง,ควิวควั่ง,ควิวคว่าง,ควิวคว้าง

[-คฺวัง, -คฺวั่ง, -คฺว่าง, -คฺว้าง] ก. หมุนคว้างจนใจหวิว ๆ, อาการที่จิตใจรู้สึกหวาดหวิว; ใช้โดยปริยายว่า เวิ้งว้าง, กว้างใหญ่, น่ากลัว, เช่น สาครควิวคว่าง, โบราณเขียนเป็น ควิวคว่งง ก็มี เช่น สมุทรพิศารลิว ควิวคว่งง แลนา. (กำสรวล).

คณาธิการ

น. ผู้มีอำนาจในคณะ, ผู้ปกครองคณะ, เรียกภิกษุผู้ทำหน้าที่ในด้านการปกครองคณะสงฆ์ตั้งแต่ผู้ช่วยเจ้าอาวาสขึ้นไปว่า พระคณาธิการ. (ป., ส. คณ + อธิการ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ