ค้นเจอ 524 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*หา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พรรเหา

[พัน-] ว. มาก, ยิ่ง, พันเหา ก็ใช้ เช่น คือ เทพเพียงพันเหา. (สมุทรโฆษ).

พรหมวิหาร

[พฺรมมะ-, พฺรม-] น. ธรรมของพรหมหรือของท่านผู้เป็นใหญ่ มี ๔ คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา. (ป.).

พระหา

ว. ใหญ่, กว้าง. (ป. พฺรหา; ส. พฺฤหตฺ).

พระหาม,พระฮาม

(กลอน) น. เวลาเช้ามืด. (ข. พฺรหาม).

พระหารณย์,พระหารัณย์

น. ป่าใหญ่. (ป. พฺรหา + ส. อารณฺย).

พาหะ,พาหะ,พาหา

น. แขน. (ดู พาหุ). (ป., ส.).

พิหาร

[พิหาน] น. ที่อยู่ของพระสงฆ์, วัด; วิหาร, ที่ซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูป, คู่กับอุโบสถ. (ป. วิหาร).

พึ่งจมูกคนอื่นหายใจ

(สำ) ก. อาศัยผู้อื่นมักไม่สะดวก, ยืมจมูกคนอื่นหายใจ หรือ เอาจมูกผู้อื่นมาหายใจ ก็ว่า.

โพศรีมหาโพธิ

ดู โพ ๑.

ไพหาร

น. วิหาร. (ป., ส. วิหาร).

ฟาดหัวฟาดหาง

ก. อาละวาด.

ภวตัณหา

น. ตัณหาเป็นไปในภพ คือ ความอยากมี อยากเป็น อยากเกิด. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ