ค้นเจอ 5,794 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปรม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัพชา

[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).

บัพพาชน์

[บับพาด] (แบบ) น. การขับไล่. (ป. ปพฺพาชน).

เบญจก

[เบนจก] น. หมวด ๕. (ป. ปญฺจก).

ประจุคมน์

ก. ลุกขึ้นต้อนรับ. (ป. ปจฺจุคฺคมน).

ประทุฐ

[ปฺระทุด] ว. ชั่ว, ร้าย. (ป. ปทุฏฺ).

ปราภพ

[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).

ปริคณห์

[ปะริคน] น. บริคณห์. (ป. ปริคหณ).

ปวิธ

[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).

ปัจถรณ์

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

ขย,ขย-

[ขะยะ-] (แบบ) น. ความสิ้นไป, ความเสื่อมไป, โดยมากใช้ในสมาส เช่น ขยธรรม อาสวักขยญาณ, ถ้าใช้โดด ๆ หรือเป็นคำท้ายสมาส เป็น ขัย เช่น อายุขัย. (ป.).

ทูร,ทูร-

[ทูระ-] ว. คำประกอบหน้าคำศัพท์ หมายความว่า ไกล เช่น ทูรบถ ทูรมรรคา ว่า ทางยาว, ทางไกล. (ป.).

อนิฏฐารมณ์

[อะนิดถารม] น. อารมณ์หรือสิ่งที่ไม่น่าปรารถนาไม่น่าพอใจ ได้แก่ ความเสื่อมลาภ ความเสื่อมยศ นินทา ทุกข์, ตรงข้ามกับ อิฏฐารมณ์. (ป. อนิฏฺารมฺมณ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ