ค้นเจอ 1,081 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บขต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เปือกตม

น. เลนตมที่ละเอียด.

ฉลาดเฉลียว

ว. มีปัญญาและไหวพริบดี, เฉลียวฉลาด ก็ว่า. (ข. ฉฺลาตเฉฺลียว, ฉฺลาสเฉฺลียว).

เสนียด

[สะเหฺนียด] น. เรียกหวีที่มีซี่ละเอียดทั้ง ๒ ข้างว่า หวีเสนียด. (ข. สฺนิต).

ขรรคะ,ขรรคา

[ขักคะ, ขันคา] (แบบ) น. แรด เช่น หนึ่งนบสิขานนนารถ เถลิงขรรคาอาศน์ แลยาตรอัมพรแผ่นพาย. (ดุษฎีสังเวย). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

จังกวด

(กลอน) ว. บ้า เช่น เฒ่าจังกวดกามกวน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. ฉฺกวต).

เฉลียวฉลาด

ว. มีปัญญาและไหวพริบดี, ฉลาดเฉลียว ก็ว่า. (ข. เฉฺลียวฉฺลาต, เฉฺลียวฉฺลาส).

ชรเรือด

[ชฺระ-] (กลอน) ก. แทรก เช่น ชรรินชรเรือดแฝง มณิเพ็ญดูเพรี้ยมพราย. (สมุทรโฆษ). (ข. เชฺรียต, เชียต).

รัชด,รัชด-,รัชต,รัชต-

[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).

กำลุง

(แบบ) บ. ใน, ที่, เช่น แล้วจึงตั้งกมลจิตร ประดิษฐ์กำลุงใน หุงการชาลอรรคนิประไพ ก็เผาอาตมนิศกนธ์. (ดุษฎีสังเวย).

เทพ,เทพ,เทพ-

[เทบ, เทบพะ-] น. เทวดา. (ป., ส. เทว).

กระแอบ

ดู ตะขาบ ๑. (ข. แกฺอบ).

กังวล

ก. ห่วงใย, มีใจพะวงอยู่. (ข.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ