ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 426 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ตะ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะบันน้ำกิน

(สำ) ว. แก่มากจนเคี้ยวของกินไม่ไหว.
 พจนานุกรมไทย

ตะบันไฟ

น. ของอย่างหนึ่งรูปคล้ายตะบัน ทำด้วยเขาควายเป็นต้น มีลูกตะบันสำหรับตบลงไปในกระบอกโดยเร็วเพื่อให้เกิดไฟติดเชื้อที่ปลายลูกตะบันนั้น.
 พจนานุกรมไทย

ตะบิ้ง

น. นาที่เป็นกระทงเล็ก ๆ, กระบิ้ง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ตะบิด

ก. บิด เช่น โพกผ้าพันตะบิดถือกริชกราย. (อิเหนา).
 พจนานุกรมไทย

ตะบิดตะบอย

ว. แกล้งให้ชักช้า, ชักช้ารํ่าไร.
 พจนานุกรมไทย

ตะบี้ตะบัน

(ปาก) ว. ซํ้า ๆ ซาก ๆ, ไม่รู้จักจบจักสิ้น, ไม่เปลี่ยนแปลง, เช่น เถียงตะบี้ตะบัน.
 พจนานุกรมไทย

ตะบึง

ว. รีบเร่งไปไม่หยุดหย่อน เช่น ควบม้าตะบึงไป.
 พจนานุกรมไทย

ตะบุ้ย,ตะบุ้ย ๆ

(ปาก) ว. อาการที่บอกส่ง ๆ ไปหรือทำให้พ้น ๆ ไป.
 พจนานุกรมไทย

ตะบูน

น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ในสกุล Xylocarpus วงศ์ Meliaceae ขึ้นตามป่าชายเลนและริมแม่นํ้าที่นํ้าเค็มขึ้นถึง มี ๒ ชนิด คือ ตะบูนขาว หรือ กระบูน (X. granatum Koenig) เปลือกสีนํ้าตาลแกมแดง ผลขนาดส้มโอ และ ตะบูนดำ [X. moluccensis (Lam.) M. Roem.] เปลือกสีนํ้าตาลแกมดำ ผลขนาดส้มเกลี้ยง.
 พจนานุกรมไทย

ตะเบ็ง

ก. เบ่งเสียงออกให้ดังเกินสมควร.
 พจนานุกรมไทย

ตะเบ็งมาน

ว. วิธีห่มผ้าแถบแบบหนึ่ง โดยคาดผ้าอ้อมตัวแล้วเอาชายทั้ง ๒ ไขว้ไปผูกที่ต้นคอ, ตะแบงมาน ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ตะเบ๊ะ

(ปาก) ก. ทำความเคารพอย่างคนในเครื่องแบบ คือ ทำวันทยหัตถ์.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด