ค้นเจอ 7,156 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พ.ป.อ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อสมมาตร

[อะสมมาด] ว. ไม่สมมาตร. (อ. asymmetrical).

อือ

อ. คำที่เปล่งออกมาเป็นการตอบรับหรือรับรู้.

เออแน่ะ

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความพิศวงว่า ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น.

อนินทรียวัตถุ

อนินทรีย์วัตถุ

พาณิชย์ , พาณิชย , พณิชย์ พาณิช , พณิช

พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช

ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.

แม่อยั่วเมือง

(โบ) น. คำเรียกพระสนมเอกครั้งโบราณ, เขียนว่า แม่ยั่วเมือง หรือ แม่หยั่วเมือง ก็มี.

อนามิกา

(ราชา) น. นิ้วนาง.

กระถั่ว

น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).

กะถัว

น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).

กะทับ

น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ