ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อะสมมาด] ว. ไม่สมมาตร. (อ. asymmetrical).
อ. คำที่เปล่งออกมาเป็นการตอบรับหรือรับรู้.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความพิศวงว่า ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น.
อนินทรีย์วัตถุ
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช
(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.
(โบ) น. คำเรียกพระสนมเอกครั้งโบราณ, เขียนว่า แม่ยั่วเมือง หรือ แม่หยั่วเมือง ก็มี.
(ราชา) น. นิ้วนาง.
น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).