ค้นเจอ 1,048 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พขต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสนียด

[สะเหฺนียด] น. เรียกหวีที่มีซี่ละเอียดทั้ง ๒ ข้างว่า หวีเสนียด. (ข. สฺนิต).

ขรรคะ,ขรรคา

[ขักคะ, ขันคา] (แบบ) น. แรด เช่น หนึ่งนบสิขานนนารถ เถลิงขรรคาอาศน์ แลยาตรอัมพรแผ่นพาย. (ดุษฎีสังเวย). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

พนิด,พนิดา

น. วนิดา, หญิง, หญิงสาว. (ส. วนิตา).

พวงมโหตร

[-มะโหด] น. พวงอุบะซึ่งห้อยประดับอยู่ที่คันดาลฉัตร ทำด้วยผ้าตาดทอง, ลูกมโหตร ก็ว่า.

จังกวด

(กลอน) ว. บ้า เช่น เฒ่าจังกวดกามกวน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. ฉฺกวต).

เฉลียวฉลาด

ว. มีปัญญาและไหวพริบดี, ฉลาดเฉลียว ก็ว่า. (ข. เฉฺลียวฉฺลาต, เฉฺลียวฉฺลาส).

ชรเรือด

[ชฺระ-] (กลอน) ก. แทรก เช่น ชรรินชรเรือดแฝง มณิเพ็ญดูเพรี้ยมพราย. (สมุทรโฆษ). (ข. เชฺรียต, เชียต).

รัชด,รัชด-,รัชต,รัชต-

[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).

กระแอบ

ดู ตะขาบ ๑. (ข. แกฺอบ).

กังวล

ก. ห่วงใย, มีใจพะวงอยู่. (ข.).

ขมุม

[ขะหฺมุม] น. ผึ้ง. (ข. ฆฺมุ ํ).

ขยล

[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ