ค้นเจอ 725 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประจวบ

ก. จำเพาะพอดี, สบเหมาะ, บังเอิญพบ, เช่น นํ้าเหนือหลากมาประจวบกับนํ้าทะเลหนุน นํ้าเลยท่วม.

ประจ๋อประแจ๋

ว. กะหนอกะแหน, ฉอเลาะ, อาการที่พูดเอาอกเอาใจหรือประจบประแจง.

ประจักษ,ประจักษ-,ประจักษ์

ว. ปรากฏชัด อาจเป็นทางตาหรือใจก็ได้ เช่น ประจักษ์แก่ตา ประจักษ์แก่ใจ. (ส. ปฺรตฺยกฺษ; ป. ปจฺจกฺข).

ประจักษนิยม

[ปฺระจักสะ-] น. ประสบการณ์นิยม.

ประจักษ์พยาน

(กฎ) น. พยานบุคคลที่เป็นผู้ได้เห็น ได้ยิน หรือทราบข้อความเกี่ยวในเรื่องที่ให้การเป็นพยานนั้นมาด้วยตนเองโดยตรง.

ประจัญ

[ปฺระจัน] ก. ปะทะต่อสู้, ผจัญ ก็ว่า.

ประจัญบาน

ก. รบอย่างตะลุมบอน.

ประจัน

ก. กั้นเป็นส่วนสัด เช่น ฝาประจันห้อง; ประชัน, ประเชิญ, เผชิญ, เช่น หันหน้าประจันกัน; เรียกไม้ที่ใช้คํ้าแคมเรือที่เบิกได้ที่แล้วเพื่อไม่ให้หุบว่า ไม้ประจัน.

ประจันหน้า

ก. เผชิญหน้ากัน, อยู่ต่อหน้ากัน.

ประจาก

ก. พรากไป, จากไป.

ประจาค

ก. สละ, ให้. (ป. ปริจฺจาค; ส. ปฺรตฺยาค).

ประจาน

ก. ประกาศเปิดเผยความชั่วให้รู้ทั่วกันด้วยวิธีต่าง ๆ เช่น พูดประจาน ตัดหัวเสียบประจาน พาตระเวนประจานทั่วเมือง. (ข. ผจาล ว่า ทำให้เข็ดหลาบ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ