ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.
ก. รํ่าไห้, ครํ่าครวญ; รํ่ารำพัน.
[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).
[สำปะโยก] น. การประกอบกัน. (ป.; ส. สมฺปฺรโยค).
คริสต์กาล
ใช้ตามโบราณ
คริสต์จักร
[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).
[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).
[อะเหฺนกคุน] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่งใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ไม้ชนิดหนึ่ง ผลคล้ายลางสาด แต่เปลือกหนา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อนกร้องเสียงดังกุ๊ก ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อไม้เถา ใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).