ค้นเจอ 611 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ต.พ.ศ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุพวิเทหทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

ทุรัถยา

[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

วิศางค์

น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).

เนรมิต

[-ระมิด] ก. นิรมิต, สร้างหรือบันดาลด้วยอำนาจ ฤทธิ์ หรืออภินิหารให้บังเกิดเป็นขึ้นมีขึ้นโดยฉับพลัน. (ส. นิรฺมิต; ป. นิมฺมิต).

ศรวณะ,ศระวณะ,สาวนะ,สาวนะ

[สะระวะนะ, สาวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก. (ส.).

สาวนะ,สาวนะ,ศรวณะ,ศระวณะ

[สาวะนะ, สะระวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก.

กระซุง

น. พนักงาน, ตำแหน่ง. (พจน). (เทียบ กระทรวง).

กระพอกวัว

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กะพ้อ

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กะลิงปลิง

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กาเปี้ยด

(ถิ่น) น. ต้นหนอนตายหยาก. (พจน. ๒๔๙๓).

กำมะหยี่

น. ชื่อดาวเรืองพันธุ์หนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ