ค้นเจอ 5,756 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "จ.ส.ต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

ตฤษณา

[ตฺริดสะหฺนา] (แบบ) น. ความปรารถนา, ความอยาก, ความดิ้นรน. (ส.; ป. ตณฺหา).

ดัสกรี

[ดัดสะกะรี] น. หญิงที่มากด้วยราคจริตและโทสจริต. (ส.).

อันโด๊ก

น. เต่า, ตะพาบนํ้า. (ต.).

ฉลาด

[ฉะหฺลาด] ว. เฉียบแหลม, ไหวพริบดี, ปัญญาดี. (ข. ฉฺลาต, ฉฺลาส).

สุพพัต

[สุบพัด] น. ผู้ประพฤติดี. (ป. สุพฺพต; ส. สุวรฺต).

อมตบท

น. ทางพระนิพพาน. (ป. อมตปท; ส. อมฺฤตปท).

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

ติตติระ

[ติด-] (แบบ) น. นกกระทา. (ป.).

ราคจริต

น. แนวโน้มไปในทางกำหนัดยินดีในกามารมณ์, ความใคร่ในกามคุณ, ความมีใจเอนเอียงไปในทางรักสวยรักงาม.

วสันตฤดู

น. ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูวสันต์ ก็ว่า.

อกตเวทิตา

[อะกะตะ-] น. ความเป็นผู้ไม่ประกาศอุปการคุณที่ท่านทำแก่ตน, ความเป็นผู้ไม่ตอบแทนอุปการคุณที่ท่านได้ทำแก่ตน, เป็นคำคู่กันกับ อกตัญญุตา. [ป. อ ว่า ไม่ + กต ว่า (อุปการะ) ที่ท่านทำแล้ว + เวที ว่า ผู้ให้รู้, ผู้ประกาศ + ตา ว่า ความเป็น].


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ