ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ว. มีกำลังแรงหรือมีอำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่อาจบันดาลให้เป็นไปได้. (จ.).
[อะนงคะ-, อะนง] น. นาง, นางงาม.
หกคเมน, หกคะเมร
[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).
ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).
น. ฐานบัวหน้ากระดานบัวควํ่าบัวหงาย.
ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.
ก. สละ, ให้. (ป. ปริจฺจาค; ส. ปฺรตฺยาค).
[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).