ค้นเจอ 747 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ข.ท."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อเสกขบุคคล,อเสขบุคคล

[อะเสกขะ-, อะเสขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

อเสขบุคคล,อเสกขบุคคล

[อะเสขะ-, อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

วิสาข,วิสาข-,วิสาขะ,วิสาขะ,วิสาขา

[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).

ขมีขมัน

[ขะหฺมีขะหฺมัน] ว. รีบเร่งในทันทีทันใด. (ข. ขฺมี; ต. ขมัน).

ขัค

[ขัก] น. แรด เช่น พยัคฆขัคศฤงคาล. (สรรพสิทธิ์). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

ศรัท

[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).

ขัค

(แบบ) น. ขรรค์ เช่น สุรขัคอนันต์. (สมุทรโฆษ). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

ทระนง, ทะนง

ทรนง, ทนง

ฟันคุด

ฟันครุฑ, ฟันครุท

คุด หมายถึง งอกงออยู่ภายในไม่โผล่ออกมาตามปรกติ ระวังสับสนกับ เล็บครุฑ ชื่อต้นไม้

กัลเอา

[กัน-] ว. กรรเอา, กลมกล่อม. (ข. กฺรเอา).

กุโงก

น. นกยูง, กระโงก ก็ใช้. (ข. โกฺงก).

เกียน

น. อ่าว, ทะเล, เช่น เกาะเกียน. (ข.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ