ค้นเจอ 362 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*เอ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เอกซเรย์

น. รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าซึ่งมีย่านของการแผ่รังสีที่มีช่วงคลื่นอยู่ระหว่างประมาณ ๕ ๑๐-๙ เมตร ถึง ๖ ๑๐-๑๒ เมตร ใช้ประโยชน์ในทางแพทย์ ทางวิศวกรรม เป็นต้น, รังสีเรินต์เกน หรือ รังสีเอกซ์ ก็เรียก; เรียกการถ่ายภาพอวัยวะภายในโดยใช้เอกซเรย์ว่า การถ่ายภาพเอกซเรย์, เรียกการรักษาโรคมะเร็งและโรคผิวหนังบางประเภท โดยใช้เอกซเรย์ที่มีช่วงคลื่นสั้นกว่าที่ใช้ถ่ายภาพ ว่า การฉายเอกซเรย์ หรือ การฉายแสง. (อ. X-rays).

เอกเทศ

[เอกกะเทด] น. ส่วนหนึ่งต่างหาก, เฉพาะตัว, เฉพาะบุคคล, เช่น เขาแยกตัวไปทำงานเป็นเอกเทศ.

เอกโทษ

[เอกโทด] น. คำที่เคยใช้ไม้โทโดยปรกติ แต่เปลี่ยนใช้ไม้เอกเสียงเดียวกันในบทร้อยกรองประเภทโคลงที่บังคับใช้ไม้เอก เช่น เข้า เป็น เค่า, ถ้า เป็น ท่า.

เอกนัย

[เอกะ-, เอกกะ-] น. นัยอันหนึ่ง, นัยอันเดียวกัน.

เอกบุคคล,เอกบุรุษ

[เอกกะบุกคน, เอกะบุกคน, เอกกะบุหฺรุด, เอกบุหฺรุด] น. คนเยี่ยมยอด, คนประเสริฐ.

เอกพจน์

[เอกกะ-] (ไว) น. คำที่กล่าวถึงสิ่งเดียว.

เอกภพ

[เอกกะ-] (ดารา) น. ระบบซึ่งเป็นผลรวมของกาแล็กซีทั้งหมด. (อ. universe); (สถิติ) จำนวนประชากรทั้งหมดที่นำมาพิจารณาหรือหาตัวอย่าง.

เอกภริยา

[เอกกะพะริยา, เอกพะริยา] (โบ) น. เมียหลวง.

เอกภักดิ์

[เอกกะ-] ว. จงรักต่อคนคนเดียว, ซื่อตรง.

เอกภาคี

[เอกะ-, เอกกะ-] น. ฝ่ายเดียว หมายถึง ประเทศที่ปลีกตัวปฏิบัติการทางการเมืองเป็นต้นโดยลำพัง ไม่มีประเทศอื่นร่วมหรือรับรู้ด้วย.

เอกภาพ

[เอกกะ-] น. ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน; ความสอดคล้องกลมกลืนกัน. (อ. unity).

เอกม

[เอก-มอ] ว. เอกอย่างกลาง. (ตัดมาจาก เอกมัธยม).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ