ค้นเจอ 184 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*กิน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พลวดกินลูก

[พฺลวด-] ดู กระทุ.

พอทำพอกิน

ว. พอกินไปวันหนึ่ง ๆ.

พอมีพอกิน

ว. มีฐานะปานกลาง เช่น เขาเป็นคนมีฐานะพอมีพอกิน.

พอมีอันจะกิน

ว. ค่อนข้างรวย, มีฐานะค่อนข้างดี, เช่น เขาเป็นคนพอมีอันจะกิน.

มีอันจะกิน

ว. ค่อนข้างมั่งมี.

รับกินรับใช้

ก. ทำหน้าที่รับว่าจะจ่ายเงินและกินเงินของผู้เล่นการพนันแทนเจ้ามือ.

โรงเรียนกินนอน,โรงเรียนประจำ

น. โรงเรียนที่นักเรียนต้องกินอยู่หลับนอนอยู่ที่โรงเรียนเป็นประจำ, เรียกนักเรียนเช่นนั้นว่า นักเรียนกินนอน หรือ นักเรียนประจำ.

ล่วงเกิน

ก. แสดงอาการเกินสมควรต่อผู้อื่นโดยล่วงจารีตประเพณีหรือจรรยามารยาทด้วยการลวนลาม ดูหมิ่น สบประมาท เป็นต้น เช่น ไม่ควรล่วงเกินพ่อแม่ด้วยกิริยาวาจาที่ไม่สุภาพ.

เลี้ยงช้างกินขี้ช้าง

(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.

แลงกินฟัน

น. ชื่อโรคซึ่งเข้าใจผิดว่ามีแมงชนิดหนึ่งเกาะกินรากฟันทำให้ฟันผุ.

ศรศิลป์ไม่กินกัน

(กลอน) ก. ทำอันตรายกันไม่ได้ เช่น ถ้อยทีศรศิลป์ไม่กินกัน. (รามเกียรติ์ ร. ๖); (สำ) ไม่ถูกกัน, ไม่ลงรอยกัน, ไม่ชอบหน้ากัน, เช่น พี่น้องคู่นี้ศรศิลป์ไม่กินกัน เจอหน้ากันเมื่อใดต้องทะเลาะกันเมื่อนั้น.

เศษเกิน

(คณิต) น. จำนวนจริงที่มีค่าสัมบูรณ์มากกว่า ๑ เช่น .


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ