ค้นเจอ 5,990 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ส.ต.ม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โกร่งกร่าง

[โกฺร่งกฺร่าง] ว. โครมคราม เช่น นางอมิตดาก็โกรธโกร่งกร่างกระทืบเท้า. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

ดำฤษณา

[ดำริดสะหฺนา] น. ความปรารถนา, ความดิ้นรน, ความอยาก, ความเสน่หา. (ส. ตฺฤษฺณา; ป. ตณฺหา).

สัสต,สัสต-

[สัดสะตะ-] ว. เที่ยง, แน่นอน, คงที่, ถาวร. (ป. สสฺสต; ส. ศาศฺวต).

อดีต,อดีต-

[อะดีด, อะดีดตะ-] ว. ล่วงแล้ว. น. เวลาที่ล่วงแล้ว. (ป., ส. อตีต).

ระกำ

ก. ปักเป็นดอกควบด้วยไหม. (ม.).

วิลันดา

น. ชาวดัตช์, ชาวฮอลันดา. (ม.).

วิกัต

ว. วิกฤต. (ป. วิกต).

โกกิล,โกกิล-,โกกิลา

[-ละ-] น. นกดุเหว่า เช่น โกกิลาหรือจะฝ่าเข้าฝูงหงส์. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์). (ป., ส.).

เฉท

[เฉด] (แบบ) น. การตัด, การฟัน, การฉีก, การเด็ด, การขาด, เช่น เฉทเฌอ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส.).

วิลาสินี

ว. งามอย่างสดใส, งามมีเสน่ห์ เช่น อันว่าเจ้ามัทรีวิลาสินีนงราม. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ส.).

ษัณ

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าตัว ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).

อัสมุขี

ว. มีหน้าเป็นหน้าม้า. (ม. ร่ายยาว มหาพน). (ป. อสฺสมุขี; ส. อศฺวมุขี).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ