ค้นเจอ 378 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชำงาย

ก. ฉงน, สนเท่ห์, แคลงใจ, เช่น และเย็นตระชักสิชำงาย. (สมุทรโฆษ).

ประสิทธิ์ประสาท

[ปฺระสิดปฺระสาด] ก. อำนวยความสำเร็จให้เกิดมีขึ้น.

ประสิทธิเม

[ปฺระสิดทิ-] น. คำกล่าวเพื่อความศักดิ์สิทธิ์ หมายความว่า ขอให้สำเร็จแก่เรา.

พิสิฐ

ว. ประเสริฐ, วิเศษ. (ป. วิสิฏ; ส. วิศิษฺฏ).

มนสิการ

[มะนะสิกาน] น. การกำหนดไว้ในใจ. (ป., ส.).

วิกสิต

[วิกะสิด] ก. บาน, แย้ม. (ป., ส.).

ศิขา

น. จุก; หงอน; เปลวไฟ. (ส.; ป. สิข).

สิโรดม,สิโรตม์

น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).

รูปฌาน

[รูบปะชาน] น. ฌานมีรูปธรรมเป็นอารมณ์ มี ๔ คือ ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุตถฌาน.

สุภาษิต

น. ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวสืบต่อกันมาช้านานแล้ว มีความหมายเป็นคติสอนใจ เช่น รักยาวให้บั่น รักสั้นให้ต่อ นํ้าเชี่ยวอย่าขวางเรือ. (ส.; ป. สุภาสิต ว่า ถ้อยคำที่กล่าวดีแล้ว).

จังกวด

น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).

ตฤตีย,ตฤตีย-,ตฤตียะ

[ตฺริตียะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓. (ส.; ป. ตติย).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ