ค้นเจอ 476 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตัตวศาสตร์

น. วิชาว่าด้วยความจริง. (ส. ตตฺตฺว + ศาสฺตฺร).

บรรพตกีลา

(แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. ปรฺวต + กีลา).

พนิต

ว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).

พลาย

[พฺลาย] ว. เรียกช้างตัวผู้ว่า ช้างพลาย. (ต.).

ลัยคต

[ไลยะคด] ว. ถึงความแตกดับ, อันตรธานไป. (ส. ลยคต).

ลำอุด

ก. อ่อนน้อม, โน้ม, น้อม. (ข. ลํอุต).

ว่ายน้ำหาจระเข้

(สำ) ก. เสี่ยงเข้าพบทั้ง ๆ ที่รู้ว่าจะเป็นอันตราย.

สิตะ

ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).

ชิวหินทรีย์

น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).

ปรางค์ปรา

[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.

อีสาน

น. พระศิวะหรือพระรุทระ.

ทันตชะ

[ทันตะ-] (ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากฟัน ได้แก่ พยัญชนะวรรค ต คือ ต ถ ท ธ น และอักษร ล ส รวมทั้ง ฦ ฦๅ ในภาษาสันสกฤต. (ป.; ส. ทนฺตวฺย).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ