ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บุกคะลิกกะพาบ] น. สภาพนิสัยจำเพาะคน.
[สะเหฺวติบ, -ตีบ, -เตบ] น. ช้างเผือก. (ส. เศฺวเตภ).
[ชวน, ชะวะระ] (แบบ) น. ไข้, ความไข้. ก. เป็นไข้, ป่วย. (ส.; ป. ชร).
[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).
[เนาวะ-] (แบบ) ว. เก้า, จำนวน ๙. (ป. นว).
[ปะริเทบ] น. ปริเทวะ.
[ผฺลุบ] ว. อาการที่ดำลง มุดลง หรือลับหายเข้าไปทันที เช่น นกผลุบเข้ารัง.
ว. เร่า ๆ, สั่นรัว, (ใช้แก่กิริยาดิ้นเป็นต้น), หรบ ๆ ก็ว่า.
[หฺลุบ-] ว. ซุบซู่, ซอมซ่อ; ที่ปกลงมาอย่างไม่เรียบร้อย เช่น เสื้อผ้าหลุบลู่เพราะเปียกฝนโชก.
[-บวน] ก. ประดับ, แต่ง. ว. วิจิตร. (แผลงมาจาก กบูร).
(โบ) น. ปลาย. ว. ค่อม, เตี้ย. ก. ก้ม.
ว. ชั่วร้าย, เสนียดจัญไร. (ส. กลิ).