ค้นเจอ 524 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*หา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปฏิภาณโวหาร

[ปะติพานนะ-, ปะติพาน-] น. การกล่าวเหมาะด้วยเหตุผลในทันที.

ประกอบอาหาร

ก. ทำหรือปรุงแต่งอาหารต่าง ๆ.

ประสัยหาการ

[ปฺระไสหากาน] น. การข่มเหง.

ประสัยหาวหาร

[ปฺระไสหาวะหาน] น. การโจรกรรมด้วยใช้อำนาจกดขี่หรือกรรโชกให้กลัว.

ประหัตประหาร

[ปฺระหัดปฺระหาน] ก. ประหาร, เอาถึงเป็นถึงตาย.

ประหาณ

น. การละ, การทิ้ง, เช่น สมุจเฉทประหาณ. (ส. ปฺรหาณ; ป. ปหาน).

ประหาร

น. การตี, การฟัน, การล้าง, การผลาญ. ก. ฆ่า, ทำลาย. (ส. ปฺรหาร; ป. ปหาร).

ประหารชีวิต

ก. ลงโทษฆ่า. (กฎ) น. โทษทางอาญาขั้นสูงสุดที่ลงแก่ผู้กระทำความผิดอาญาอุกฉกรรจ์ วิธีประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา คือ การเอาตัวผู้ต้องโทษประหารชีวิตไปยิงเสียให้ตาย.

ประหาส

น. การรื่นเริง, การสนุก, การเล่นตลก. (ส. ปฺรหาส; ป. ปหาส).

ปราติหารย์

[ปฺราติหาน] (กลอน) น. ปาฏิหาริย์. (ส. ปฺราติหารฺย; ป. ปาฏิหาริย).

ปริหาน

[ปะริ-] น. ความเสื่อมรอบ, ความเสื่อมทั่วไป. (ป.).

ปริหาร

[ปะริหาน] น. บริหาร. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ