ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 143 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*รพ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปัทรพ

[อุปัดทะรบ, อุบปัดทะรบ] ว. อุปัทวะ. (ส. อุปทฺรว; ป. อุปทฺทว).
 พจนานุกรมไทย

อุรพี

น. “ผู้กว้างใหญ่” คือ แผ่นดิน, โลก. (ส. อุรฺวี).
 พจนานุกรมไทย

ลูกทรพี

ลูกที่ทรยศต่อพ่อแม่บังเกิดเกล้า ทั้งทางกายและทางใจ

น
 พจนานุกรมไทย

บรรพต-

[บันพดตะ-] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).
 พจนานุกรมไทย

บูรพาจารย์

[บูระ-] น. อาจารย์ในเบื้องต้น คือ บิดามารดา.
 พจนานุกรมไทย

คนธรรพ-

[คนทันพะ-, คนทับพะ-] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).
 พจนานุกรมไทย

คนธรรพ์

[คนทัน] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).
 พจนานุกรมไทย

อาถรรพเวท

[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).
 พจนานุกรมไทย

อาศิรพาท

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).
 พจนานุกรมไทย

อาเศียรพจน์

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).
 พจนานุกรมไทย

อาเศียรพาท

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด