ค้นเจอ 8,242 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ว.ด.ต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บรรพต

[บันพด] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).

เนียรเทศ

[เนียระเทด] ก. เนรเทศ.

ปรามาส

[ปฺรามาด] ก. ดูถูก.

พฤภูษิต

[พฺรึพูสิด] ก. วิภูษิต.

สังสกฤต

[-สะกฺริด] น. สันสกฤต.

เจตสิก

[เจตะ-, เจดตะ-] น. อารมณ์ที่เกิดกับใจ. ว. เป็นไปในจิต เช่น สุขหรือทุกข์ที่เกิดในจิต. (ป.; ส. ไจตสิก).

อันโด๊ก

น. เต่า, ตะพาบนํ้า. (ต.).

ติตติระ

[ติด-] (แบบ) น. นกกระทา. (ป.).

ราคจริต

น. แนวโน้มไปในทางกำหนัดยินดีในกามารมณ์, ความใคร่ในกามคุณ, ความมีใจเอนเอียงไปในทางรักสวยรักงาม.

หาดก,หาตกะ

[-ดก, -ตะกะ] น. ทองคำ. (ป., ส. หาฏก).

อกตเวทิตา

[อะกะตะ-] น. ความเป็นผู้ไม่ประกาศอุปการคุณที่ท่านทำแก่ตน, ความเป็นผู้ไม่ตอบแทนอุปการคุณที่ท่านได้ทำแก่ตน, เป็นคำคู่กันกับ อกตัญญุตา. [ป. อ ว่า ไม่ + กต ว่า (อุปการะ) ที่ท่านทำแล้ว + เวที ว่า ผู้ให้รู้, ผู้ประกาศ + ตา ว่า ความเป็น].

อุตตรายัน

[อุดตฺรา-] (ดารา) น. จุดสุดทางเหนือ เมื่อดวงอาทิตย์ปรากฏในราววันที่ ๒๒ มิถุนายน เป็นจุดในหน้าร้อน มีกลางวันยาวที่สุด เรียกว่า อุตตรายัน (summer solstice), คู่กับ ทักษิณายัน, ครีษมายัน ก็เรียก. (ป. อุตฺตร + ส. อายน).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ