ค้นเจอ 446 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ท.ผ.ง."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

เหลือง

[เหฺลือง] ว. สีอย่างสีรงทองหรือขมิ้น.

คอบ

(โบ; กลอน) ก. คืน, กลับ, เช่น สุทธนูประภาฟอง พัดจาก จยรแฮ ยงงคอบคืนหว้ายได้ สู่สํสองสํฯ. (กำสรวล).

ละครลิง

น. ละครที่ใช้ลิงแสดง โดยทำท่าทางไปตามคำร้องของผู้บอกบท มักเล่นเรื่องพระรถเมรีและจันทโครบ.

มยุรอาสน์

น. “พระผู้มีนกยูงเป็นอาสนะ” หมายถึง พระขันทกุมารหรือพระสกันทกุมาร เพราะพระขันทกุมารทรงมีนกยูงเป็นพาหนะ.

กระแหม่ว

[-แหฺม่ว] ก. แขม่ว, ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง. (แผลงมาจาก แขม่ว).

ต่อตา

ก. ขยายพันธุ์พืชด้วยวิธีตัดเอาส่วนตาของพันธุ์ไม้ที่ต้องการไปติดกับส่วนตาของไม้อีกต้นหนึ่งในประเภทเดียวกัน.

ฉนัง

[ฉะหฺนัง] น. หม้อ, โบราณเขียนเป็น ฉนงง ก็มี เช่น ฉนงงบ่อมาทนนสาย แสบท้อง. (กำสรวล). (ข.).

บริสุทธิ์

บริสุทธ, บริสุทธิ

ปสาท

[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).

เสทะ,เสโท

น. เหงื่อ, เหงื่อไคล. (ป.; ส. เสฺวท).

อุทบาตร

[-บาด] น. หม้อนํ้า. (ส. อุท + ปาตฺร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ