ค้นเจอ 960 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ค.ม.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระโหย

[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.

คชินทร์,คเชนทร์

น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).

ค้อนควัก

ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.

ชำเนียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).

เชียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).

ฐานบัทม์

น. ฐานบัวหน้ากระดานบัวควํ่าบัวหงาย.

ทรุดโทรม

ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.

ประจาค

ก. สละ, ให้. (ป. ปริจฺจาค; ส. ปฺรตฺยาค).

ปริจาค

[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).

ชคดี

[ชะคะดี] น. แผ่นดิน เช่น แลเนืองนองด้วยมนุษยชาติ เดียรดาษชคดี. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ชคติ; ส. ชคตี).

กระซุง

น. พนักงาน, ตำแหน่ง. (พจน). (เทียบ กระทรวง).

กระพอกวัว

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ