ค้นเจอ 7,992 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วท.บ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฟันคุด

ฟันครุฑ, ฟันครุท

คุด หมายถึง งอกงออยู่ภายในไม่โผล่ออกมาตามปรกติ ระวังสับสนกับ เล็บครุฑ ชื่อต้นไม้

ขึ้นไม้ขึ้นมือ

ก. ชี้หน้าในเวลาโกรธ เช่น มาขึ้นไม้ขึ้นมืออยู่หรบหรบ. (ขุนช้างขุนแผน).

เศวติภ,เศวตีภ,เศวเตภ

[สะเหฺวติบ, -ตีบ, -เตบ] น. ช้างเผือก. (ส. เศฺวเตภ).

ยุทธปัจจัย

น. สิ่งของทั้งปวงที่มิใช่ยุทธภัณฑ์ แต่เป็นสิ่งเกื้อกูลต่อการรบ เช่น อาหาร ยา เคมีภัณฑ์ รวมถึงสัตว์พาหนะด้วย.

กระเกรอก

[-เกฺริก] (กลอน) ว. กระเกริก, เสียงดังอึกทึก, เช่น กระเกรอกทงงท้องธรณี. (สมุทรโฆษ).

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. เก้า, จำนวน ๙. (ป. นว).

ปริเทพ,ปริเทพน์

[ปะริเทบ] น. ปริเทวะ.

เอิบ

ก. ซึมเข้าไป, ซาบเข้าไป.

ประติรพ

[ปฺระติรบ] ก. ส่งเสียงดัง, ร้องดัง, ประดิรพ ก็ว่า. (ส. ปฺรติรว; ป. ปฏิรว).

ผลุบ

[ผฺลุบ] ว. อาการที่ดำลง มุดลง หรือลับหายเข้าไปทันที เช่น นกผลุบเข้ารัง.

หรับ ๆ

ว. เร่า ๆ, สั่นรัว, (ใช้แก่กิริยาดิ้นเป็นต้น), หรบ ๆ ก็ว่า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ