ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. เอาหมัดกระแทกเอา. (จ.). น. เรียกตัวตลกที่ออกมาขัดจังหวะในการสวดคฤหัสถ์ว่า ตัวตุ๊ย.
น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ เช่น พระบาทสญไชยก็ชำระกริตยภิษิตสรรพางค์. (ม. คำหลวง มหาราช). (ส. กฺฤตฺย).
[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).