ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.
พยอม
ชื่อต้นไม้ มีดอกสีขาว
[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).
พยัญชนะตัวที่ ๒๐ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กด.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระยืด เป็น กระยืดกระยาด.
ปะหลาด, ปลาด
ชมด
อัมพาด
(ปาก) น. พ่อหรือแม่ของทวด, เทียด ก็ว่า.
น. ไข่งูจงอางฟองที่อยู่สูงสุด เรียกว่า ไข่ลูกยอด.
ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ตวาดแว้ด. (ปาก) ก. ขึ้นเสียง เช่น พูดด้วยดี ๆ กลับมาแว้ดใส่อีก.
น. ชื่อกลองสองหน้าชนิดหนึ่ง ยาวประมาณ ๗๘ เซนติเมตร ใช้ตีประกอบการฟ้อนและการเล่นพื้นเมืองทางภาคเหนือ, คู่กับ กลองแอว.