ผลการค้นหา

ข.ป.* *ข.ป. *ข.ป.*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 6,290 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ข.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทุกข,ทุกข-,ทุกข์

[ทุกขะ-, ทุก] น. ความยากลำบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ. (ป.; ส. ทุะข).
 พจนานุกรมไทย

ปักข,ปักข-,ปักข์

[ปักขะ-, ปัก] น. ปักษ์. (ป.; ส. ปกฺษ).
 พจนานุกรมไทย

รุกข,รุกข-,รุกข์

[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).
 พจนานุกรมไทย

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).
 พจนานุกรมไทย

โมกข,โมกข-,โมกข์,โมกข์

[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).
 พจนานุกรมไทย

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ข

พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
 พจนานุกรมไทย

เสกข,เสกข-,เสกขะ

[-ขะ-] น. ผู้ยังต้องศึกษาอยู่, พระอริยบุคคลผู้ยังไม่บรรลุพระอรหัตผล. (ป.; ส. ไศกฺษ).
 พจนานุกรมไทย

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ทุกรกิริยา

ทุกขกิริยา, ทุกขรกิริยา

หมายถึง กิจที่ทำได้ยาก

เนา

ก. อยู่. (ข.).
 พจนานุกรมไทย

บาน

ก. ได้. (ข.).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด