จาน

คำศัพท์ภาษาไทย

อาหาร

ภาษาเขมรចាន

จาน หมายถึง?

พจนานุกรมไทย จาน หมายถึง:

น. ภาชนะรูปแบน ๆ สําหรับใส่สิ่งของต่าง ๆ, ลักษณนามเรียกจานที่ไม่มีอะไรบรรจุว่า ใบ หรือ ลูก เช่น จานใบหนึ่ง จาน ๒ ลูก, ลักษณนามเรียกสิ่งของที่บรรจุอยู่ในจานว่าจาน เช่น ข้าวจานหนึ่ง ข้าว ๒ จาน, เรียกของที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น จานเสียง, เรียกมะเขือชนิดหนึ่งว่า มะเขือจาน, คู่กับ มะเขือถ้วย.
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นทอง. (ดู ทอง ๒).
ก. เจือหรือปนด้วยน้ำ เช่น ข้าวจานนํ้า.

ภาพประกอบ จาน

เกี่ยวกับทีมผู้เขียน: WordyGuru

WordyGuru คือทีมบรรณาธิการที่เน้นเนื้อหาภาษาไทยเชิงอ้างอิง (Thai language reference) มาตั้งแต่ปี 2558 ครอบคลุมเรื่องที่ผู้ใช้ค้นหาบ่อย เช่น คำไทยที่มักเขียนผิดและออกเสียงผิด เช่น ปรากฏ/ปรากฎ, แก๊ง/แก๊งค์, สังเกต/สังเกตุ, สะดวก, ปิกนิก, อัปโหลด — รวมถึง สุภาษิต-คำพังเพย-สำนวนไทย, คำไวพจน์สำหรับแต่งกลอน, คำสมาส-คำสนธิ, คำที่มีตัวการันต์, และอักษรย่อ นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาภาษาอังกฤษเสริม เช่น กริยา 3 ช่อง (Irregular Verbs) สำหรับนักเรียนไทย

ทีมงานประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาไทย ครูภาษาไทย-อังกฤษ และบรรณาธิการ เนื้อหาทุกบทความผ่านการตรวจทานก่อนเผยแพร่ โดยอ้างอิงจากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสภา, และพจนานุกรมภาษาอังกฤษหลัก ได้แก่ Oxford Learner's Dictionary, Cambridge Dictionary, Longman Dictionary พร้อมปรับปรุงเมื่อแหล่งอ้างอิงต้นทางอัปเดต

ดูประวัติทีม นโยบายบรรณาธิการ และแหล่งอ้างอิงทั้งหมด →

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราได้เลย

แจ้งเพิ่มคำ

แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...

โปรดเปิดใช้งาน JavaScript เพื่อดูและเขียนความคิดเห็นเปิดหน้าความคิดเห็น