ค้นเจอ 250 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทย - จีนที่เกี่ยวข้องกับ "ภุชงคมะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สมัยจั้นกว๋อ, สมัยรัฐสัประ-ยุทธ์ นั่นคือ ยุคหนึ่งหรือสมัยหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน(ก่อน ค.ศ. 403 - ก่อนค.ศ.221) ซึ่งนับตั้งแต่ราชวงศ์โจวได้แต่งตั้งผู้ครองนครรัฐฮั่น, รัฐเว่ย,รัฐเฉา 3 รัฐ เป็นต้นมาจนกระทั่งถึงพระเจ้าจินซี้อ๋องฮ่องเต้ได้รวบรวมรัฐต่างๆรวม 6 รัฐ เป็นจักรพรรดิจีนผืนแผ่นดิน

战国

[zhàn guó]

1.เทคนิกในการแกะสลัก 2.คนงานที่ทำงานแกะสลัก

刻工

[kè gōng]

ชื่อราชวงศ์หนึ่งในสมัยห้าราชวงศ์ ซื่อจินถานสถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ.936-947

后晋

[hòu jìn]

ชื่อรัฐสมัยของพระเจ้ายิ่นจงแห่งราชวงศ์ชิง(ปี ค.ศ.1 796 - 1 82 0)

嘉庆

[jiā qìng]

ทางแพทย์จีนหมายถึง อวัยวะบางส่วนของร่างกายปวกเปียกหรือเป็นโรคที่ไม่มีสมรรถนะในการเคลื่อนไหว ดังเช่น เป็นโรคองคชาติไม่แข็งตัว

[wěi]

ชื่อรัชสมัยของจักรพรรดิจินตี้แห่งราชวงศ์หมิง ปี ค.ศ.1 4 50-1 4 56

景泰

[jǐng tài]

ตัวหนังสือที่มีขีดรูปลิ่มที่ชาวบาบิโลเนียน อีสสิเรียและเปอร์เซียโบราณก่อน ค.ศ.ประมาณสามพันปีใช้กัน

楔形文字

[xiē xíng wén zì]

ขนของแกะภูเขาแองเกิลล่า ซึ่งมีความยืดหยุ่นดีทนต่อแรงดัน มีความวาวเป็นพิเศษ เป็นวัตถุดิบชั้นดี

马海毛

[mǎ hǎi máo]

เป็นสำนวนที่ใช้ยกย่องนายแพทย์ว่า มีฝีมือในการรักษายอดเยี่ยมโดยพอลงมือรักษาก็สามารถรักษาคนไข้อาการหนักให้หายวันหายคืนเป็นปกติได้

着手成春

[zhuó shǒu chéng chūn]

จับเจ็ดครั้งแล้วปล่อยเจ็ดครั้ง เป็นกลยุทธ์การทำสงครามของขงเบ้งกับชาวพื้นเมืองทางภาคใต้ ที่จับหัวหน้าชาวพื้นเมืองได้ทั้ง 7ครั้งแล้วปล่อยไปทำให้สามารถชนะใจของฝ่ายตรงข้ามได้

七擒七纵

[qī qín qī zòng]

ชนชาติเหวยหวูเอ๋อจู่,ซึ่งเป็นชื่อชนชาติกลุ่มน้อยของจีนชนชาติหนึ่ง มีประชากรประมาณ 3,900,000 กว่าคน (สำรวจปี ค.ศ.1957) ส่วนมากจะอยู่กระจายตามมณฑลซินเกียน

维吾尔族

[wéi wú ěr zú]

1.ร่วง, ตก 2.ตกอยู่หลัง,ล้าหลัง 3.ตกหล่น, ตกหายไป 4.ลดลง, ตก 5.สั่นไหว, กระดิก 6.กลับ, หันกลับ 7.สับ เปลี่ยน, แลกเปลี่ยน 8.ใช้หลังคำกริยาบางคำแสดงว่า การกระทำนั้นๆ ได้เสร็จสิ้นไปแล้ว

[diào]


 คำศัพท์ไทย – จีน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ