ค้นเจอ 154 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทย - จีนที่เกี่ยวข้องกับ "ผ.ง.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ละครโอเปราที่นิยมแสดงในเขตปกครองตนเองของชนชาติถงจู้

桂剧

[guì jù]

ตัวหนังสือจีนอันงดงามมีศิลปที่ถือเป็นแบบได้ คำแสดงความเคารพในการเรียกตัวหนังสือที่ฝ่ายหนึ่งเขียนขึ้น

法书

[fǎ shū]

เป็นตัวหนังสือที่พระนางเจ้าจักรพรรดินี บูเช็คเทียน ฮ่องเต้ได้บัญญัติเป็นคำศัพท์ที่ใช้เป็นชื่อของพระนางเอง

[zhào]

ทรอปิกออฟแคพริคอร์น(Tropic ofCapricorn),เส้นทางใต้ของเส้นศูนย์สูตรที่ดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือและลงใต้

南回归线

[nán huí guī xiàn]

การสะสมบุพกาลซึ่งได้แก่พวกชั้นนายทุนได้สะสมทุนโดยการปล้นสะดมภ์อย่างโหดเหี้ยมต่อเกษตรกร

原始积累

[yuán shǐ jī lěi]

กลุ่มสมัยบุพกาล โดยที่มนุษย์ต้องการที่จะทำงานร่วมกันและต่อต้านข้าศึก บุคคลในสายเลือดเดียวกันจะได้อยู่รวมกลุ่มกันโดยธรรมชาติ

原始群

[yuán shǐ qún]

ขนของแกะภูเขาแองเกิลล่า ซึ่งมีความยืดหยุ่นดีทนต่อแรงดัน มีความวาวเป็นพิเศษ เป็นวัตถุดิบชั้นดี

马海毛

[mǎ hǎi máo]

เป็นสำนวนที่ใช้ยกย่องนายแพทย์ว่า มีฝีมือในการรักษายอดเยี่ยมโดยพอลงมือรักษาก็สามารถรักษาคนไข้อาการหนักให้หายวันหายคืนเป็นปกติได้

着手成春

[zhuó shǒu chéng chūn]

จับเจ็ดครั้งแล้วปล่อยเจ็ดครั้ง เป็นกลยุทธ์การทำสงครามของขงเบ้งกับชาวพื้นเมืองทางภาคใต้ ที่จับหัวหน้าชาวพื้นเมืองได้ทั้ง 7ครั้งแล้วปล่อยไปทำให้สามารถชนะใจของฝ่ายตรงข้ามได้

七擒七纵

[qī qín qī zòng]

1.ร่วง, ตก 2.ตกอยู่หลัง,ล้าหลัง 3.ตกหล่น, ตกหายไป 4.ลดลง, ตก 5.สั่นไหว, กระดิก 6.กลับ, หันกลับ 7.สับ เปลี่ยน, แลกเปลี่ยน 8.ใช้หลังคำกริยาบางคำแสดงว่า การกระทำนั้นๆ ได้เสร็จสิ้นไปแล้ว

[diào]

มีตำนานเล่ากันว่า ชื่อหม่าเซียนหยูในสมัยราชวงศ์ฮั่นได้เขียนกาพย์กลอน โดยอาศัยท่านจื่อซวี ท่านอู่อิ่วและท่านหวูซื่อกงทั้งสามถามตอบกันและกัน ต่อมาในภายหลังจึงได้ใช้คำนี้มาบรรยายเรื่องที่ไม่เป็นจริง,เรื่องที่เป็นเรื่องปั้นขึ้น

子虚

[zǐ xū]

จูเกอะเลี่ยง นักการเมืองของรัฐสู่ สมัย"สามก๊ก" มีสมญานามว่า ขงเบ้งได้ช่วยเล่าปี่สถาปนารัฐสู่ หนังสือสามก๊กได้แต่งเติมความจงรักภักดีต่อเล่าปี่และมีสติปัญญาเฉียบแหลมอย่างมหัศจรรย์ ดังนั้น คนทั่วไปจึงมักจะใช้ชื่อของเขาเรียกบุคคลที่มีสติปัญญาเฉียบแหลม

诸葛亮

[zhū gě liàng]


 คำศัพท์ไทย – จีน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ