竹枝词

ภาษาไทยกาพย์กิ่งไผ่ คือ รูปโคลงกลอนสมัยเก่าที่มีสีสันของเพลงพื้นเมือง รูปแบบจะเป็นรูปโคลงสัมผัส 7 คำ ในตอนแรกๆ มักจะเป็นการขับร้องเนื้อเพลงความรักของหนุ่มสาว ต่อมาจึงได้มีการขับร้องพรรณนาประเพณีของท้องที่หนึ่งๆ

คำอ่าน [zhú zhī cí]