望门寡

ภาษาไทยในสมัยเก่าหลังจากที่สตรีหมั้นหรือแต่งงานแล้วหรือสามีตายไปแล้วและไม่ยอมแต่งงานกับคนอื่นคนอีก, สตรีที่รักษาศักดิ์ศรีของความเป็นหม้าย (ว่าที่สามีหรือคู่หมั้นของตนตายไปแล้ว)

คำอ่าน [wàng mén guǎ]