โยน

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน丢

คำอ่าน [diǖ]

ภาษาจีน扔

คำอ่าน [rēng]

โยน หมายถึง?

พจนานุกรมไทย โยน หมายถึง:

ก. ซัดให้สิ่งใดสิ่งหนึ่งพ้นไปจากตัวโดยวิธีหงายมือ เช่น โยนสตางค์ โยนของ, เคลื่อนไหวหรือทําให้เคลื่อนไหวอย่างแรงจากที่เดิม เช่น คลื่นซัดจนเรือโยน คลื่นโยนเรือ, ไหวอย่างแรง แต่ไม่เคลื่อนจากที่เดิม เช่น ลมพัดกิ่งไม้โยนไปโยนมา หอบจนตัวโยน; เหวี่ยงเป็นวงกว้าง เช่น โยนค้อนตีเหล็ก, ปัดให้พ้นตัวไป เช่น โยนบาป โยนเรื่อง.
น. เรียกขวานชนิดที่หัวเป็นบ้อง บิดเปลี่ยนทางเพื่อใช้ในการตัดหรือถากได้ ว่า ขวานโยน, ขวานปุลู หรือ ขวานปูลู ก็เรียก.

ภาพประกอบ โยน

เกี่ยวกับทีมผู้เขียน: WordyGuru

WordyGuru คือทีมบรรณาธิการที่เน้นเนื้อหาภาษาไทยเชิงอ้างอิง (Thai language reference) มาตั้งแต่ปี 2558 ครอบคลุมเรื่องที่ผู้ใช้ค้นหาบ่อย เช่น คำไทยที่มักเขียนผิดและออกเสียงผิด เช่น ปรากฏ/ปรากฎ, แก๊ง/แก๊งค์, สังเกต/สังเกตุ, สะดวก, ปิกนิก, อัปโหลด — รวมถึง สุภาษิต-คำพังเพย-สำนวนไทย, คำไวพจน์สำหรับแต่งกลอน, คำสมาส-คำสนธิ, คำที่มีตัวการันต์, และอักษรย่อ นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาภาษาอังกฤษเสริม เช่น กริยา 3 ช่อง (Irregular Verbs) สำหรับนักเรียนไทย

ทีมงานประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาไทย ครูภาษาไทย-อังกฤษ และบรรณาธิการ เนื้อหาทุกบทความผ่านการตรวจทานก่อนเผยแพร่ โดยอ้างอิงจากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสภา, และพจนานุกรมภาษาอังกฤษหลัก ได้แก่ Oxford Learner's Dictionary, Cambridge Dictionary, Longman Dictionary พร้อมปรับปรุงเมื่อแหล่งอ้างอิงต้นทางอัปเดต

ดูประวัติทีม นโยบายบรรณาธิการ และแหล่งอ้างอิงทั้งหมด →

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราได้เลย

แจ้งเพิ่มคำ

แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...

โปรดเปิดใช้งาน JavaScript เพื่อดูและเขียนความคิดเห็นเปิดหน้าความคิดเห็น