เห่า

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน吠

คำอ่าน [fèi]

ภาษาจีน狗叫

คำอ่าน [gǒu jiào]

เห่า หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เห่า หมายถึง:

น. ชื่องูพิษในสกุล Naja วงศ์ Elapidae ขนาดยาวประมาณ ๑.๓ เมตร พบหลายสีต่างกันไปในแต่ละตัว เช่น ดํา นํ้าตาล เขียวอมเทา เหลืองหม่น บางตัวมีลายสีขาวและบางตัวไม่มีลาย สามารถยกตัวท่อนหัวตั้งขึ้นและแผ่บริเวณคอกว้างออกได้ เรียกว่า แผ่แม่เบี้ย มีหลายชนิด เช่น เห่าไทย (N. kaouthia) ซึ่งตัวที่มีสีคลํ้า เรียก เห่าหม้อ, เห่าด่างพ่นพิษ (N. atra) ซึ่งสามารถพ่นฉีดพิษออกจากเขี้ยวพิษได้.
ก. อาการส่งเสียงสั้น ๆ ของหมา.

ภาพประกอบ เห่า

เกี่ยวกับทีมผู้เขียน: WordyGuru

WordyGuru คือทีมบรรณาธิการที่เน้นเนื้อหาภาษาไทยเชิงอ้างอิง (Thai language reference) มาตั้งแต่ปี 2558 ครอบคลุมเรื่องที่ผู้ใช้ค้นหาบ่อย เช่น คำไทยที่มักเขียนผิดและออกเสียงผิด เช่น ปรากฏ/ปรากฎ, แก๊ง/แก๊งค์, สังเกต/สังเกตุ, สะดวก, ปิกนิก, อัปโหลด — รวมถึง สุภาษิต-คำพังเพย-สำนวนไทย, คำไวพจน์สำหรับแต่งกลอน, คำสมาส-คำสนธิ, คำที่มีตัวการันต์, และอักษรย่อ นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาภาษาอังกฤษเสริม เช่น กริยา 3 ช่อง (Irregular Verbs) สำหรับนักเรียนไทย

ทีมงานประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาไทย ครูภาษาไทย-อังกฤษ และบรรณาธิการ เนื้อหาทุกบทความผ่านการตรวจทานก่อนเผยแพร่ โดยอ้างอิงจากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสภา, และพจนานุกรมภาษาอังกฤษหลัก ได้แก่ Oxford Learner's Dictionary, Cambridge Dictionary, Longman Dictionary พร้อมปรับปรุงเมื่อแหล่งอ้างอิงต้นทางอัปเดต

ดูประวัติทีม นโยบายบรรณาธิการ และแหล่งอ้างอิงทั้งหมด →

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราได้เลย

แจ้งเพิ่มคำ

แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...

โปรดเปิดใช้งาน JavaScript เพื่อดูและเขียนความคิดเห็นเปิดหน้าความคิดเห็น