ตะเภา

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน中国式航海大帆船

คำอ่าน [zhōng guó shì háng hái dà fān chuán]

ตะเภา หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ตะเภา หมายถึง:

น. (๑) เรียกอ้อยพันธุ์ที่ลําโต ปล้องสั้น สีขาว เปราะ ว่า อ้อยตะเภา, อ้อยสําลี ก็เรียก. (๒) ชื่อหมากพันธุ์ต้นเตี้ย.
น. ชื่อเรือเดินทะเลชนิดหนึ่งแบบจีน ใช้แล่นด้วยใบ, สะเภา หรือ สําเภา ก็เรียก; เรียกลมชนิดหนึ่งพัดมาจากทิศใต้ไปทางทิศเหนือในกลางฤดูร้อนว่า ลมตะเภา.
น. ชื่อหนูชนิด Cavia porcellus ในวงศ์ Caviidae ลำตัวอ้วนป้อม ขนปุย หางสั้น มีหลายสี เช่น ขาว นํ้าตาล ดํา มีถิ่นกําเนิดในประเทศเปรู มักใช้ในการทดลองทางการแพทย์.
น. ชื่อไก่ชนิดเดียวกับไก่บ้าน ตัวอ้วนป้อม เหนียงสั้นและกลม มีขนมากทั้งขนแข็งและขนอุยหลายสี มีหางสั้นและแผ่กว้างที่ฐาน เป็นไก่ที่บรรทุกมากับเรือสำเภาหรือเรือตะเภาจากประเทศจีน จึงเรียก ไก่ตะเภา.
น. ชื่อขันนํ้าชนิดหนึ่ง.

ภาพประกอบ ตะเภา

เกี่ยวกับทีมผู้เขียน: WordyGuru

WordyGuru คือทีมบรรณาธิการที่เน้นเนื้อหาภาษาไทยเชิงอ้างอิง (Thai language reference) มาตั้งแต่ปี 2558 ครอบคลุมเรื่องที่ผู้ใช้ค้นหาบ่อย เช่น คำไทยที่มักเขียนผิดและออกเสียงผิด เช่น ปรากฏ/ปรากฎ, แก๊ง/แก๊งค์, สังเกต/สังเกตุ, สะดวก, ปิกนิก, อัปโหลด — รวมถึง สุภาษิต-คำพังเพย-สำนวนไทย, คำไวพจน์สำหรับแต่งกลอน, คำสมาส-คำสนธิ, คำที่มีตัวการันต์, และอักษรย่อ นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาภาษาอังกฤษเสริม เช่น กริยา 3 ช่อง (Irregular Verbs) สำหรับนักเรียนไทย

ทีมงานประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาไทย ครูภาษาไทย-อังกฤษ และบรรณาธิการ เนื้อหาทุกบทความผ่านการตรวจทานก่อนเผยแพร่ โดยอ้างอิงจากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสภา, และพจนานุกรมภาษาอังกฤษหลัก ได้แก่ Oxford Learner's Dictionary, Cambridge Dictionary, Longman Dictionary พร้อมปรับปรุงเมื่อแหล่งอ้างอิงต้นทางอัปเดต

ดูประวัติทีม นโยบายบรรณาธิการ และแหล่งอ้างอิงทั้งหมด →

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราได้เลย

แจ้งเพิ่มคำ

แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...

โปรดเปิดใช้งาน JavaScript เพื่อดูและเขียนความคิดเห็นเปิดหน้าความคิดเห็น